ΠΟΣΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΕΙΣΑΙ;

Posted on

Συχνά συνδέουμε το πόσο ευτυχισμένοι είμαστε σαν μουσικοί, με το αν παίζουμε, μελετούμε και διδάσκουμε το είδος μουσικής που αγαπάμε, ακούμε και απολαμβάνουμε περισσότερο. Δηλαδή η ευθυγράμμιση αυτών των παραγόντων θεωρούμε ότι είναι η ιδανική φόρμουλα για να είναι κάποιος μουσικός ευτυχισμένος. Πόσο όμως είναι εφικτό αυτό;

Συνήθως για διάφορους λόγους – οικονομικούς, οικογενειακούς κ.α –  κάπου θα σπάει αυτή η φόρμουλα. Μπορεί να μελετούμε αυτό που μας αρέσει αλλά να διδάσκουμε κάτι άλλο, ή να παίζουμε κάτι άλλο. Εκεί λοιπόν αρχίζουν τα προβλήματα και οι εσωτερικές συγκρούσεις. Οπότε τι κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις; Αφήνουμε αυτές τις αποκλίσεις να μας ρίχνουν σε εσωτερικές συγκρούσεις, κατάθλιψη, γκρίνια και ό,τι άλλο μη παραγωγικό; Υπάρχει τρόπος να είμαστε ευτυχισμένοι έστω και αν δεν δουλεύει το ιδανικό μας μοντέλο;

Η απάντηση είναι πως ναι υπάρχει! Έχω φτιάξει λοιπόν ένα μοντέλο που το ονόμασα, Μοντέλο Εσωτερικής Ισορροπίας του Μουσικού,  όπου μέσω αυτού, αν δούμε τις καταστάσεις με άλλη οπτική ίσως βοηθήσει να καταλάβουμε πως τα πράγματα δεν είναι απόλυτα και μπορεί να βρει κανείς ευτυχία και ισορροπία ακόμα και αν απουσιάζει η ιδανική ευθυγράμμιση.

Η τεχνική για να δουλέψει το μοντέλο αυτό από όλες τις κατευθύνσεις είναι να αρχίσεις να κάνεις ερωτήσεις στον εαυτό σου! Για παράδειγμα, αν δεν παίζεις την μουσική που θέλεις και παίζεις, πιθανόν για οικονομικούς λόγους κάποιο άλλο είδος που δεν σου αρέσει και τόσο, αντί να κάθεσαι και να κλαις τη μοίρα σου, ρώτησε τον εαυτό σου: «Πως μπορώ να ευθυγραμμίσω τις υπόλοιπες περιοχές ώστε το μοντέλο να λειτουργήσει υπέρ μου;» Δηλαδή πως μέσα από τη μουσική που παίζεις μπορείς να βρεις στοιχεία τα οποία να σου κινήσουν την περιέργεια (ζωτικό χαρακτηριστικό ενός μουσικού) ώστε να κάτσεις να τα μελετήσεις, να ακούσεις περισσότερα που σχετίζονται με αυτό και αν διδάσκεις να τα ενσωματώσεις ακόμα και στη διδασκαλία σου; Δεν θα ξεφύγεις βέβαια από τον χαρακτήρα σου και τις βαθύτερες σου ανάγκες, αλλά επειδή η μουσική είναι μία και έχει την ιδιότητα να «δένει» τα πράγματα, δεν υπάρχει περίπτωση σε οποιοδήποτε είδος, να μην βρεις πράγματα που θα σου αρέσουν και να τα περάσεις στα δικά σου χωράφια.

Το Μοντέλο Εσωτερικής Ισορροπίας του Μουσικού, λειτουργεί από όλες τις κατευθύνσεις αν κάνεις τις σωστές ερωτήσεις. «Παίζω αυτό που διδάσκω ή διδάσκω αυτό που παίζω;» Μπορεί να διδάσκεις αυτό που μελετάς αλλά να μην παίζεις αυτό που διδάσκεις και μελετάς. Οι συνδυασμοί είναι πολλοί όπως και οι αποκλίσεις. Το θέμα είναι να καταφέρνεις κάθε φορά με τις σωστές ερωτήσεις να ευθυγραμμίζεις τα κουτάκια σου. Μπορείς να είσαι ευτυχισμένος χωρίς το ιδανικό σου μοντέλο και να δουλεύεις ταυτόχρονα για να φέρεις τα πράγματα εκεί που τα θέλεις.

Σε καθετί που κάνεις και ζεις, άσχετα αν σου αρέσει ή όχι, υπάρχει κρυμμένη γνώση, μαθήματα, επιρροές γιατί όχι και έμπνευση. Προκύπτουν καινούριες γνωριμίες, που οδηγούν σε καινούριες φιλίες, συνεργασίες και όχι μόνο. Ο δρόμος για την μουσική ευτυχία δεν είναι εύκολος αλλά μπορεί να είναι απλός εάν:

(α)  κάνεις τις σωστές ερωτήσεις (δουλεύει καλύτερα αυτό αν τις καταγράφεις) ώστε μέσα από αυτές να ανακαλύψεις μια νέα οπτική,

(β)  νιώθεις ευγνωμοσύνη για τα μικρά πράγματα που αν τα φορτίσεις με σημασία και προσοχή μπορεί να γίνουν μεγάλα, αλλά και για τις δυσκολίες που θα σε ωριμάσουν ακόμα παραπάνω,

(γ)  έχεις μυαλό και καρδιά ανοιχτά ώστε να αφήνεις να μπαίνουν μέσα πληροφορίες, γνώσεις, ενέργεια και συναισθήματα, που θα σε βοηθήσουν στην προσωπική σου εξέλιξη, 

(δ) είσαι σ’ επαφή με τις βαθύτερες ανάγκες σου, να τις ξεχωρίζεις και να τις αντιλαμβάνεσαι όταν μέσα από τον χρόνο, τις εμπειρίες και την εξέλιξή σου αυτές διαφοροποιούνται,

(ε) έχεις συνεχές ενθουσιασμό, περιέργεια και πάθος για μάθηση και προσωπική εξέλιξη σε όλους τους τομείς.

Συνεπώς, αν θέλεις να είσαι ευτυχισμένος μουσικός μην ψάχνεις για απαντήσεις χωρίς να έχεις κάνει πρώτα τις ερωτήσεις. Όπως λέει και το ρητό, ρωτώντας πας στην πόλη. Δεν θα πετύχεις την ευθυγράμμισή σου αν δεν κάνεις ερωτήσεις. Μην ξεχάσεις πρώτη απ’ όλες τις ερωτήσεις να είναι αυτή: «Είμαι ευτυχισμένος σαν μουσικός;» Που ξέρεις. Μπορεί και να είσαι! Ίσως μέχρι τώρα να μην είχες  απάντηση γιατί απλά δεν έκανες την ερώτηση!

Αν χρειάζεσαι βοήθεια και καθοδήγηση για να εφαρμόσεις το μοντέλο και να φέρεις την ισορροπία στη μουσική σου ζωή, επικοινώνησε μαζί μου!

Καλή σεζόν να έχουμε!

Χρήστος

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΘΗΣΗ // ΣΕΙΡΑ ΣΥΝΤΟΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΒΙΝΤΕΟ

Posted on

Η πρώτη μου εκπαιδευτική απόπειρα με βιντεάκι οικογενειακής παραγωγής, με σκηνικό το περιβόλι μας!! Προσπάθησα μέσα σε 12΄να εξηγήσω τον αρμονικό ρόλο του μπάσου και την σημασία του ηχοχρωματικά μέσα στις συνηχήσεις. ‘Ενα ζήτημα σίγουρα που χρειάζεται πολλές εκπαιδευτικές ώρες για να καλυφθεί εξονυχιστικά. Θεωρώ άκρως σημαντική τη γνώση αυτή από ένα μουσικό, γιατί από τη σωστή χρήση του μπάσου εξαρτάται όλο το αρμονικό ηχόχρωμα ενός κομματιού!

Έχω παρατηρήσει αρκετούς μουσικούς να αγνοούν την σημαντικότητα του μπάσου ως μέρος της αρμονίας με αποτέλεσμα να μην αχολούνται σχολαστικά με αναστροφές και «ξένα» μπάσα και έτσι η αρμονική υφή του παιξίματός του είτε ατομικά είτε ως μπάντα να ακούγεται φτωχή. Στα παραδείγματα που παρουσιάζω στο βιντεάκι φαίνεται ξεκάθαρα πόσο οι νότες του μπάσου επηρεάζουν την αρμονία, ενώ οι συγχορδίες παραμένουν οι ίδιες. Οπότε, διαχωρίζω το μπάσο από τις συγχορδίες και τα βλέπω ως διαφορετικές ηχοχρωματικές οντότητες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Το βιντεάκι αυτό αποτελεί την αρχή μιας σειράς σύντομων μαθημάτων που θα ακολουθήσουν με τίτλο Ελεύθερη Μουσική Μάθηση.

Προτάσεις, σχόλια, καλοδεχούμενα!

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ..

Posted on Updated on

Τα Χριστούγεννα είναι μια αναπόληση αλλά και υπενθύμιση του πραγματικού μας πυρήνα. Ενός πυρήνα που θωρακίστηκε μέσα στους αιώνες από την πατριαρχική-αυταρχική κοινωνική μας δομή. Ο πυρήνας μας αβίαστα και φυσικά ξέρει να αγαπάει πραγματικά, ξέρει να δίνει αλλά και να δέχεται, να χαίρεται και να ευγνωμονεί τα δώρα που του χαρίζονται.

Ο Χριστός είτε υπήρξε είτε όχι, συμβολίζει τον ίδιο τον πυρήνα μας. Οι σοφοί – οι μάγοι – αισθάνονται τη λάμψη του, το «άστρο» του και τον αναζητούν μέρα και νύχτα. Οι «δαιμονισμένοι», οι πανουκλιασμένοι ψυχικά, οι κάθε λογής Ηρώδης, Χίτλερ, Ερντογάν, θέλουν να τον αφανίσουν, να τον δολοφονήσουν, γιατί απλά τους θυμίζει τον παλμό της ζωής μέσα τους, κάτι που τρέμουν θανάσιμα.

Οι σοφοί σιωπηλά συνεχίζουν την αναζήτηση, μελετούν, ερευνούν, δημιουργούν, διασκεδάζουν, χαίρονται τις δονήσεις της ύπαρξης.. Οι πανουκλιασμένοι συνεχίζουν και αυτοί καθημερινά να στήνουν πόλεμους, μάχες, δολοφονίες.. Μισούν τη ζωή, την κίνηση, τα παιδιά, τη μάθηση, τον πολιτισμό..

Τα Χριστούγεννα είναι μια συμβολική γιορτή. Μια γιορτή της ζωής, της αγάπης, της δημιουργίας, της γέννησης και της αναγέννησης του πυρήνα μας. Οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται βαθιά μέσα τους την ύπαρξή του. Πάντοτε το έκαναν. Δεν διστάζουν να κτίσουν σύμβολα και έθιμα για να μην χάσουν την πίστη τους. Στολίζουν ένα δέντρο και το καλλωπίζουν με φωτάκια για να δείξουν την ομορφιά της φύσης και της παλλόμενης ενέργειας της ζωής. Πλάθουν ένα Άγιο Βασίλη που φέρνει τα «δώρα» για να μην ξεχάσουν την δύναμη της σκέψης και της θέλησης που υλοποιεί, που κάνει πραγματικότητα τους στόχους τους.

Το νόημα των Χριστουγέννων είναι απλό αλλά βαθύ. Είναι μια γιορτή ψυχικής δράσης, όχι απλά της έννοιας της αγάπης που ξεστομίζουν συχνά τα θωρακισμένα μας χείλη και η πνιγμένη μας φωνή.

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή της ανθρωπότητας, μια ευθυγράμμιση των δυνάμεων του πυρήνα μας. Στις 25 Δεκεμβρίου τον πυρήνα αυτό τον ονομάζουμε Χριστό. Τις υπόλοιπες μέρες μπορεί να είναι ο γείτονάς μας, το κατοικίδιο μας, η μάνα μας, ο πατέρας μας, ο/η σύντροφός μας, το παιδί μας, ακόμη και εμείς οι ίδιοι. Τρέμουμε βέβαια στην ιδέα να δούμε τον εαυτό μας ως Χριστό. Δεν μας το επιτρέπει η κοινωνία, η θρησκεία, το σχολείο και τελικώς δεν μας το επιτρέπει ο ίδιος μας ο εαυτός. Η πίστη έχει γίνει μονοπώλιο των θρησκειών και όχι του ίδιου του ανθρώπου. Ξεχνούμε τις αρετές μας, το μεγαλείο μας. Το αναζητούμε μόνο εξωτερικά. Το μέσα μας είναι απαγορευμένη ζώνη. Δεν κλαίμε, δεν συγκινούμαστε, δεν οργιζόμαστε, δεν ξεδιπλώνουμε τις δυνατότητες και ταλέντα μας, γιατί «δεν πρέπει». Ή τα εκφράζουμε με μέτρο, «πολιτισμένα».

Τα Χριστούγεννα λοιπόν είναι μια ευκαιρία να ξυπνήσουμε ψυχικά και σωματικά. Να ακολουθήσουμε το «άστρο» για να μας πάρει όλο και πιο κοντά στον πυρήνα μας. Να είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι να ταξιδέψουμε μέρες και νύχτες,  στη ζέστη και στο κρύο, διασχίζοντας την προσωπική μας έρημο για να μεταφέρουμε τα δώρα μας στον «σωτήρα», δηλαδή στον πυρήνα μας, στον ίδιο μας τον εαυτό, στο κομμάτι αυτό που δεν γνωρίσαμε αλλά αισθανόμαστε και πιστεύουμε στην ύπαρξή του.

«Φεύγω, φεύγω, κάθε μέρα φεύγω μέτρο μέτρο, όλο πιο μακριά

φεύγω, φεύγω, τόσα χρόνια φεύγω, στη καρδιά μου όλο πιο κοντά»

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!

 

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑΣ ΩΣ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ

Posted on Updated on

musicnotes

Η εκμάθηση ενός μουσικού κομματιού μέσα από την παρτιτούρα είναι τις περισσότερες φορές μια ζόρικη μέχρι και επίπονη διαδικασία, τόσο για τον μαθητή όσο και για τον δάσκαλο. Απαιτεί συνδυασμό πολλών μουσικών δεξιοτήτων και γνώσεων όπως:

 – αναγνώριση νοτών στο πεντάγραμμο (ύψη),

– αναγνώριση ρυθμικών αξιών και εκτέλεση ρυθμικών σχημάτων,

– αντίληψη και αίσθηση του μέτρου, του παλμού και της ταχύτητας του κομματιού,

– αίσθηση της τονικότητας του κομματιού μέσα από την κατανόηση και «σύνδεση» με τον οπλισμό (μόνιμες αλλοιώσεις),

– αντίληψη και σωστή απόδοση των δυναμικών(εναλλαγές της ηχητικής έντασης)

– αντίληψη και σωστή απόδοση της άρθρωσης των φθόγγων( δεμένες νότες, κοφτές κτλ),

– αντίληψη και ερμηνεία των μουσικών φράσεων

– κατανόηση της δομής(φόρμας) του κομματιού

– αρμονική ανάλυση σε κάθετο (είδος συγχορδίας) και οριζόντιο επίπεδο (σύνδεση των φωνών των συγχορδιών-voice leading) καθώς και σε συντακτικό επίπεδο (λειτουργίες/ρόλοι των συγχορδιών σε σχέση με την τονικότητα, αρμονικά φαινόμενα)

– κατανόηση και σωστή απόδοση των ερμηνευτικών υποδείξεων του συνθέτη όπως και του ύφους (στυλ) του κομματιού καθώς και γνώση ιστορικών, κοινωνιολογικών ή άλλων στοιχείων που σχετίζονται με τον συνθέτη (εποχή, συνθήκες κτλ)

Ανάλογα με το επίπεδο των δεξιοτήτων και των γνώσεων του μαθητή/παίκτη, όλα τα πιο πάνω αποτελούν ζωτικά στοιχεία που θα βοηθήσουν στην εκμάθηση και σωστή ερμηνεία και εκτέλεση του έργου.

Επειδή όμως ο καθένας μας διαθέτει τα δικά του μαθησιακά χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες η πιο πάνω διαδικασία δεν είναι εύκολη και δεν μπορεί να τεθεί κάτω από απόλυτες μεθοδολογικές  γραμμές.  Προσωπικά εγώ για παράδειγμα, αν δεν κάνω πρώτα αρμονική ανάλυση στο κομμάτι, δηλαδή να καταλάβω τις αρμονικές διατάξεις και τις συνδέσεις δεν μπορώ να «διαβάσω» τη μουσική. Η αρμονία για μένα «φωτίζει» το κείμενο και μου συντονίζει πιο άμεσα τις υπόλοιπες δεξιότητες!

Πολλές φορές εμείς οι παιδαγωγοί στην προσπάθειά μας να προλάβουμε ή να καλύψουμε όσο γίνεται περισσότερη ύλη, κάνουμε το λάθος να στρεσάρουμε με την ανυπομονησία μας τον μαθητή, επηρεάζοντας αρνητικά το δικό του προσωπικό μαθησιακό ρυθμό προκαλώντας διάφορα μη θετικά αποτελέσματα.

Αν απογυμνώθουμε όμως για λίγο από την ακαδημαϊκή μας αμφίεση και σκάψουμε λίγο βαθύτερα προς τα επίπεδα της φυσική μάθησης, θα βρούμε ένα εντελώς νέο μαθησιακό κόσμο, που μπορεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που διδάσκουμε και κατ’ επέκταση το πώς μαθαίνουν  ίδια τα παιδιά.

Στα επίπεδα εκείνα λοιπόν η ανάγνωση και εκτέλεση μιας παρτιτούρας μπορεί να μετατραπεί σε ένα μάθημα ζωής τόσο για τον μαθητή όσο και για τον δάσκαλο. Πως: Η φιλοσοφία είναι απλή.

Η παρτιτούρα μπορεί να ταυτιστεί με την ίδια τη ζωή. Είναι γεμάτη χαρές, λύπες, ζόρια, δυσκολίες, επιτυχίες, αποτυχίες κ.α. Ένας ζόρικος ρυθμός σε κάνει να ελαττώνεις την ταχύτητα που τον παίζεις, μέχρι σταδιακά να καταφέρεις να τον εκτελέσεις με ακρίβεια. Αυτό δεν κάνεις καθημερινά με τα προβλήματα που παρουσιάζονται στη ζωή σου; Ένα πρόβλημα υγείας σου ρίχνει τους ρυθμούς, την ταχύτητα που κάνεις τα πράγματα, όσο καιρό χρειαστεί μέχρι να αναρρώσεις και να επανέλθεις στους «ρυθμούς» σου που λέμε, στο τέμπο σου σε μουσικούς όρους.

Η διαδικασία της ανάρρωσης σε φέρνει αντιμέτωπο με περαιτέρω συνειδητοποιήσεις για σένα – για δυνάμεις αλλά και αδυναμίες που δεν ήταν στην επίγνωσή σου. Πιθανόν να χρειαστείς λόγω ανάγκης να αποκτήσεις καινούριες δεξιότητες. Αν σπάσεις το πόδι σου το σώμα σου και το μυαλό σου για ένα διάστημα μέχρι την ανάρρωση θα λειτουργούν σε διαφορετικό επίπεδο δεν είναι; Το ίδιο και στις μουσικές δυσκολίες.

Όλα χρειάζονται χρόνο, υπομονή, επιμονή και αντοχή. Μαθαίνουμε να εκμεταλευόμαστε κάθε δυσκολία για να εξελιχθούμε, σωματικά και πνευματικά. Μια παράξενη συγχορδία, διάφωνη[=το δυσάρεστο συμβάν], όταν μελετούμε αργά πιθανόν να ακούγεται απαίσια, γιατί την βιώνουμε «αργά και βασανιστικά». Η ίδια συγχορδία σε γρήγορο τέμπο[=βάθος χρόνου] τελικά γίνεται το ηχόχρωμα που κάνει τα υπόλοιπα γύρω του να αποκτούν νόημα και λόγω ύπαρξης.  [= το δυσάρεστο συμβάν που μέσα από αυτό δημιουργούνται δεκάδες νέα θετικά συμβάντα]

Οι παραλληλισμοί είναι αμέτρητοι. Αρκεί να είμαστε έτοιμοι, δημιουργικά ευδιάθετοι και ευρυματικοί. Κάθε νότα μπορεί να περικλείνει μέσα της ένα ολόκληρο κόσμο από μαθήματα ζωής.

Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω λοιπόν και να δούμε την μεγάλη εικόνα του παιδιού που έχουμε μπροστά μας και ας αναρωτηθούμε τι πραγματικά θα τον εξελίξει.

Η μουσική εκπαίδευση από μόνης της, εννοώ την ακαδημαϊκή της πλευρά, μπορεί να κάνει κάποιον άψογο μουσικό, Χωρίς όμως την πνευματική ανάπτυξη ο μουσικός αυτός ίσως δεν γίνει ποτέ καλλιτέχνης, όχι καλλιτέχνης με την εμπορική έννοια, αλλά καλλιτέχνης με συναίσθημα, αισθητική, μεταδοτικότητα, εμψύχωση, φαντασία. Μουσικός που να ζει και να καταλαβαίνει την ζωή και όχι να ζει στο συννεφάκι του «φευγάτου καλλιτέχνη»  με την επιφανειακή ανάγκη να δείχνει ότι είναι «αλλού». Ο καλλιτέχνης μουσικός πρέπει να είναι στο εδώ και τώρα, τόσο μουσικά όσο και πνευματικά.

Η απόκτηση μουσικών δεξιοτήτων όταν αυτές ενισχύονται και ταυτίζονται με τις δεξιότητες της ζωής γίνονται ο σκοπός ύπαρξης της μουσικής μάθησης. Η οργανική διαδικασία και εξέλιξη της ζωής και η λειτουργικότητα της φύσης είναι τεράστια εργαλεία για την κατανόηση της μουσικής και το αντίστροφο, αν η φύση και η ζωή αντικατασταθούν με την έννοια της μουσικής.

Ας γίνουμε λοιπόν οι εμψυχωτές των παιδιών που συναντούμε σταθερά μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Ας γίνουμε αυτό που θα θέλαμε εμείς να ήταν οι δάσκαλοί μας. Ας διδάξουμε με τον τρόπο που εμείς θα θέλαμενα διδακτούμε.

happy-girl-sight-reading-trumpet-headquarters-lessons-online

 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ: ΑΠΟ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΕ ΒΟΗΘΟ ΜΑΘΗΣΗΣ

Posted on Updated on

Holt - learning is activity

Εδώ και αρκετά χρόνια ερευνώ και μελετώ το ζήτημα της Αυτο-κατευθυνόμενης και Αυτορρυθμιζόμενης Μάθησης. Καθόλου τυχαία, το ενδιαφέρον μου για το θέμα αυτό ενισχυόταν ανέκαθεν, σχεδόν από κάθε πεδίο γνώσης που καταπιανόμουν. Η ενασχόλησή μου με τις ανακαλύψεις ενός άγνωστου για πολλούς και μοναδικού επιστήμονα, του Βίλχελμ Ράιχ με οδήγησαν στον ριζοσπάστη εκπαιδευτικό και ιδρυτή του πρώτου Δημοκρατικού Σχολείου Summerhill Αλεξάντερ Νήλ, ενώ τα γραπτά του φίλου και δάσκαλού μου Peter Jones γύρω από την επιστήμη της Οργονομίας, με την αγάπη και την πίστη του στη δύναμη της Αυτορρύθμισης στην ανατροφή και εκπαίδευση των παιδιών, με οδήγησαν στον Αμερικανό εκπαιδευτικό μεταρρυθμιστή και πρωτεργάτη του Homeschooling και αργότερα Unschooling, John Holt, ενώ  το έργο του Ηolt σε εκατοντάδες άλλα πεδία γνώσης και πληροφοριών γύρω από την Αυτοκατευθυνόμενη Μάθηση.

 

 

Μέσα από αυτή την έρευνα και μελέτη κατάφερα να καταλάβω πρώτα πρώτα τι μου συνέβηκε εμένα προσωπικά στην πρώτη τάξη του δημοτικού όπου κανένας δεν μπορούσε να εξηγήσει το γιατί δεν ήθελα να μπαίνω στην τάξη. Κλειστοφοβία ήταν η διάγνωση του σχολικού ψυχολόγου ενώ οι «διαγνώσεις» συγγενών, γειτόνων, συγχωριανών κλπ ήταν πέρα για πέρα ηλίθιες και δεν ήταν παρά ένα μέρος του bulling που δέχτηκα γιατί δεν ήθελα να πηγαίνω σχολείο. Κανένας δεν έλαβε υπόψην ότι η αντίδρασή μου απλά είχε να κάνει με την απέχθεια προς το σφιγμένο και αυταρχικό περιβάλλον του σχολείου που για έναν εξάχρονο δεν διέφερε από το αίσθημα που θα είχε ένας ενήλικας αν τον έβαζαν για 6 ημέρες για 5 ώρες στην φυλακή εξαναγκασμένος να μένει ακίνητος στην καρέκλα ακούωντας κάποιον με καταπιεσμένο μίσος για τη δουλειά του, να μιλάει για πράγματα που δεν τον ενδιαφέρουν!  Ήταν μια πολύ τραυματική περίοδος της ζωής μου που ως πριν μερικά χρόνια είχε επιπτώσεις σε πολλές συμπεριφορές και συναισθήματά μου, μέχρι που μέσα από την συνειδητοποίηση κατάφερα να μετατρέψω το τραύμα σε θετικό εφόδιο!

 

Παρόλα αυτά νομίζω υπήρξα μέσα στους λίγους αν όχι και ο μοναδικός στη χώρα μας – στην οποία απαγορεύεται η κατ’ οίκον εκπαίδευση –  που μια ολόκληρη σχεδόν σχολική χρονιά, με την άδεια του Υπουργείου, έκανα homeschooling!!!  Όταν επέστρεψα στο σχολείο, ως «κανονικός» πλέον μαθητής, ήμουν από τους καλύτερους στην τάξη και αρκετές φορές βοηθούσα τους πιο αδύνατους συμμαθητές μου. Μπορεί να είχα επιστρέψει στο σχολείο αλλά ποτέ δεν ένιωσα άνετα με τον θεσμό και το σύστημα εκπαίδευσης. Μέχρι και το τέλος του Λυκείου  βαριόμουν αφάνταστα και βαθιά μέσα στον πυρήνα μου, ήμουν σίγουρος ότι το σχολείο τουλάχιστον όπως είναι δομημένο είναι ένα μεγάλο λάθος!

 

Όταν ένιωσα την ανάγκη ότι θέλω να διδάξω μουσική, από το ξεκίνημά μου ακολούθησα  κάποιες αρχές που μου έβγαιναν φυσικά και αυθόρμητα. Αναφέρω τις πιο βασικές:

– Ο μαθητής πρέπει να νιώθει άνεση και ελευθερία έκφρασης στο μάθημα

– Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει εγώ σαν δάσκαλος να δείχνω ανώτερος

– Πρέπει να θεωρώ τον μαθητή ως ίσο, απλά σε ένα άλλο επίπεδο δυνατοτήτων

– Πρέπει να σέβομαι τον χαρακτήρα, την ιδιαιτερότητα και την διαφορετικότητα του κάθε μαθητή

– Να ερευνώ, να μελετώ και να βρίσκω συνεχώς δημιουργικούς και φρέσκους τρόπους διδασκαλίας

– Να τελειώνει το μάθημα και ο μαθητής να φεύγει εμπνευσμένος και γεμάτος ενέργεια και ενθουσιασμό

 

Αυτές οι αρχές με κρατούσαν και με κρατούν ακόμη σε εγρήγορση και σε μια ασταμάτητη αναζήτηση με σκοπό να γίνομαι καλύτερος δάσκαλος. Η επαφή μου με τον κόσμο της Αυτοκατευθυνόμενης Μάθησης, του Unschooling και της Λειτουργικής Εκπαίδευσης με έφεραν αντιμέτωπο με διάφορα θέματα και με έκαναν να συνειδητοποιήσω εμπόδια βαθιά μέσα στην αντίληψή μου, που με σταματούσαν και συνεχίζουν να με σταματούν συχνά από το να κάνω μεγάλες αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας μου ώστε να υποστηρίζω τα παιδιά, τους μαθητές μου να διατηρήσουν(αν πρόκειται για μικρά παιδιά) ή να επαναφέρουν τις ικανότητες αυτορρύθμισης στην μουσική μάθηση.

 

facebook_cin.png

Μέσα σε αυτό το ταξίδι μου όλο πιο κοντά προς στην Αυτοκατευθυνόμενη Μάθηση, κατάφερα να αισθανθώ και να μεταδίδω όσο μπορώ περισσότερο προς τους μαθητές την αίσθηση ότι ΟΛΟΙ και ΠΑΝΤΑ είμαστε μαθητές. Κατάφερα να πετάξω ευτυχώς την μάσκα του Δάσκαλου και να αφομοιώσω βαθύτερα ότι απλά είμαι ένας Βοηθός Μάθησης. Θα ήθελα πολύ να πάψω να λέω την λέξη Δάσκαλος όταν καλούμαι να περιγράψω το επαγγελματικό μου προφίλ, αλλά δυστυχώς το σύστημα και η κοινωνία ακόμη χρειάζεται αυτούς τους όρους. Το να αποδράσουμε από τον ακαδημαϊσμό και να λειτουργήσουμε με φυσικούς τρόπους μάθησης δεν είναι κάτι εύκολο.

 

Ζούμε και αναπαράγουμε ένα μοντέλο εκπαίδευσης και βάζω μέσα και τη μουσική εκπαίδευση, αφύσικο, αποστειρωμένο και αρκετές φορές- δυστυχώς ακόμη – αυταρχικό. Πόσες φορές κατά την διάρκεια της διδασκαλίας, πιάνω τον εαυτό μου ασυνείδητα και αυτοματοποιημένα, να λειτουργώ με τον τρόπο που εγώ διδάχτηκα και όχι με τον τρόπο που υποτίθεται ότι υποστηρίζω.. Τραγικό αλλά αληθινό. Όπως ανάφερα και πιο πάνω, βαθιά μέσα στην αντίληψη και τον χαρακτήρα μας υπάρχουν τεράστια εμπόδια που μας σταματούν στο να αλλάξουμε θετικά ή το χειρότερο να μην μας αφήνουν καν να συνειδητοποιήσουμε ότι πνευματικά (και σωματικά κατ’ επέκταση) έχουμε σοβαρές αναπηρίες.

 

Η στροφή στην αντίληψη και η μετάβαση από τον ρόλο του Δάσκαλου στον ρόλο του Βοηθού Μάθησης προϋποθέτει τεράστια και συνεχή προσπάθεια. Έρευνα, μελέτη στον τομέα της Αυτοκατευθυνόμενης Μάθησης αλλά και δουλειά με τον ίδιο τον εαυτό μας. Πολύ θα ήθελα να δουλέψω πέρα από τους μαθητές μου, με συνάδελφους μουσικούς που αγαπούν την διδασκαλία και τους μη συμβατικούς δρόμους της μάθησης και να τους μεταφέρω τις εμπειρίες και τις γνώσεις μου γύρω από αυτό το ταξίδι. Να γίνω ο Βοηθός Μάθησης σε ανθρώπους που θα μεταφέρουν και θα μεταδώσουν παρακάτω αυτές τις αρχές. Στον μπερδεμένο κόσμο που ζούμε η στροφή στη φυσική, αυτοκατευθυνόμενη μάθηση και την αυτορρύθμιση αποτελεί και πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα και σκοπό για κάθε παιδαγωγό!

 

Η συλλογική δράση είναι πάντα αποτελεσματικότερη αν θέλουμε να κάνουμε την εκπαιδευτική στροφή που θα κάνει όλους μαθητές και βοηθούς μάθησης, δημιουργικότερους, παραγωγικότερους και και κατ’ επέκταση πιο ευτυχισμένους!!

 

Επικοινωνήστε όσοι από εσάς ενδιαφέρεστε να δουλέψετε μαζί μου στον δρόμο αυτό!

 

boy_woods1.jpg

 

 

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ, ΑΥΤΟ-ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

Posted on Updated on

 Πρόσφατα η οικογένεια μου κι εγώ γοητευτήκαμε από την ταινία καρτούν της Universal Pictures ‘Sing’. Μια εξαιρετική ταινία γεμάτη μουσική, πολλή ευαισθησία και μπόλικα μηνύματα για τα παιδιά αλλά και για τους μεγάλους όπως το να μην υποτιμάς το ταλέντο και την κλίση σου, να παλεύεις γι’ αυτό και να βλέπεις ακόμη και τις αποτυχίες σου με δημιουργικό τρόπο  μετατρέποντάς τις σε κάτι καινούριο και ριζοσπαστικό!

Είδαμε την ταινία 4-5 φορές μπορεί και παραπάνω. Τα παιδιά την αγάπησαν, ταυτίστηκαν με τους χαρακτήρες και έγινε συχνά-πυκνά η αφορμή για όμορφες συζητήσεις. Τις τελευταίες δύο φορές που την είδαμε, έγινε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον που είναι και ο λόγος που γράφω αυτό το άρθρο.

Ένα τραγούδι που είπε ο αγαπημένος τους χαρακτήρας ο Johnny το I’m still standing’ του Elton John, έγινε αυθόρμητα ο ύμνος της οικογένειας.  Τα παιδιά  το τραγουδούσαν συνεχώς και η μελωδία του ρεφρέν μας «στοίχειωνε» για μέρες! Την τελευταία φορά ειδικά που το είδαμε, μόλις τέλειωσε η ταινία, ήταν ήδη περασμένες 10 το βράδυ, ο εξάχρονός γιος μου, ο Κυριάκος μου ζήτησε να του μάθω την μελωδία του ρεφρέν στο πιάνο! Σημειώστε ότι φέτος ξεκίνησε μαθήματα πιάνου. Κάθησα λοιπόν και την έβγαλα και μέσα σε 10′ αφότου του την έδειξα άρχισε να την παίζει ασταμάτητα μέχρι που την έπαιξε χωρίς εμπόδια! Διορθώσαμε λίγο τον δακτυλισμό και συνέχισε να την παίζει μέχρι που πήγε τόσο αργά που έπρεπε να πάνε για ύπνο. Παράλληλα εν τω μεταξύ ο μικρούλης 2.5χρονος Νεκτάριος πήρε το μικρό του αρμόνιο και το βάραγε τραγουδώντας το ρεφρέν στη δική του γλώσσα, αλλά με σωστό ρυθμό και σχεδόν με ακρίβεια στα μουσικά ύψη! Δεν άργησε και ο μεγάλος 11χρονος Παναγιώτης να έρθει στην παρέα και ο Κυριάκος του δίδαξε πως να παίζει τη μελωδία! Ήταν ένα από τα πιο ζωντανά jamming που έζησα!

 

Tην επόμενη μέρα το jamming συνεχίστηκε και ο Κυριάκος μου ζήτησε να του δείξω και τι να παίζει στο αριστερό χέρι! Οπότε κατέληξε μέχρι το επόμενο μεσημέρι να παίζει μελωδία στο δεξί και μπάσο στο αριστερό χέρι ενώ πειραματιζόταν με τα glissandi που έχει μέσα στο κομμάτι!

 

Μέσα από αυτό το τραγούδι τα παιδιά πέρα από τις μουσικές δεξιότητες που ανάπτυξαν αυθόρμητα, έμαθαν για τον συνθέτη του τραγουδιού τον Elton John, τον ηθοποιό που τραγούδησε το κομμάτι στην ταινία τον Taron Egerton που επίσης υποδύεται τον Elton John στη βιογραφική ταινία Rocketman.

Έζησα λοιπόν από πρώτο χέρι ένα παράδειγμα φυσικής, αυτό-κατευθυνόμενης μάθησης όπου ο ενθουσιασμός και η ανάγκη για έκφραση λειτούργησαν τόσο ισχυρά όπου γνώση, τεχνική και δεξιότητες αναπτύχθηκαν ταυτόχρονα με αβίαστο τρόπο. Συνειδητοποίησα επίσης ότι αυτό δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβηκε στην οικογένειά μας αλλά είναι πλέον τρόπος λειτουργίας που τόσο φυσικά συνέβαινε ώστε για πρώτη φορά εντόπισα το μοτίβο που ακολουθούμε, παιδιά και γονείς, με αποτέλεσμα η φυσική μάθηση να έχει γίνει μέρος της ζωής μας. Είμαι σίγουρος ότι αυτό συμβαίνει μέσα σε πάρα πολλές οικογένειες, αλλά και πιθανόν ευρύτερα στην κοινωνία όταν οι συνθήκες και το περιβάλλον το επιτρέπουν να συμβεί αβίαστα.

Η φυσική, αυτό-κατευθυνόμενη μάθηση είναι τόσο απλή και ταυτόχρονα τόσο ισχυρή που όταν συμβαίνει αποκαλύπτει πόσο όμορφη είναι και πόσο ολιστικά λειτουργεί, συνδέοντας το ένα πράγμα με το άλλο. Από την άλλη σε κάνει να συνειδητοποιείς πόσο μηχανιστικό και μακριά από τη φύση είναι το συμβατικό εκπαιδευτικό σύστημα τόσο στα σχολεία αλλά και στις μουσικές σχολές, όταν ο ακαδημαϊσμός μπαίνει μπροστά, σκοτώνοντας την δημιουργικότητα και την χαρά της μάθησης πριν καν ξεκινήσει, ειδικά στα μικρά παιδιά!

Το ‘I’m still standing’ συνεχίζει να είναι ο ύμνος της οικογένειας μας αυτό το καλοκαίρι – καθόλου τυχαίο με όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε τελευταία –  και σίγουρα θα δούμε και θα συζητήσουμε αρκετές φορές ακόμη το αγαπημένο μας Sing!

Τραγουδήστε, παίξτε και ανακαλύψτε αυτό που είσαστε!!!

Καλό και δημιουργικό καλοκαίρι!!!

 

sing-1440x900-animation-hd-4475

 

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΟΤΕΣ

Posted on

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ

Η μουσική μου εκπαιδευτική πρόταση για το καλοκαίρι. Βασισμένο στις αρχές της αυτοκατευθυνόμενης/φυσικής μάθησης.

Διαθέσιμο ατομικά, ομαδικά καθώς και από skype! Με πολλές και απρόβλεπτες εκπαιδευτικές προκλήσεις!

Δουλεύουμε μουσικές δεξιότητες παράλληλα ενδυνάμωση του εαυτού μας. Αναπτύσσουμε την δημιουργικότητα, τη φαντασία αλλά και την παραγωγικότητά μας.

Μια ευκαιρία να εμπλουτίσετε το δημιουργικό σας δυναμικό, να δουλέψετε αποτελεσματικά με ουσιαστικούς στόχους και να αποκτήσετε καινούρια εφόδια για την νέα σεζόν!

 

 

ΤΟ ΞΕΝΥΧΤΙ, ΤΟ PARENT COACHING KΑΙ Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Posted on Updated on

austinkleon_keepgoing-300x300
(image by Austin Kleon)

Τους τελευταίους μήνες όσοι ειδικά με ξέρουν, γνωρίζουν ότι έχω ανοίξει πολλά επαγγελματικά και διαφορετικά μεταξύ τους μέτωπα. Από τη μια είναι η συναυλιακή μου δραστηριότητα με τις νυχτερινές εμφανίσεις (Prospectus,Funked-Up-Project), είναι η συμμετοχή μου στις παραστάσεις του παιδικού μιούζικαλ TRASH και παράλληλα η εκπαιδευτική μου δραστηριότητα στα ωδεία. Και όλα αυτά όντας πατέρας 3 παιδιών.

Πολλοί είναι οι συνάδελφοι μουσικοί και όχι μόνο που με ρωτούν πως καταφέρνω να κάνω τόσα πράγματα και να κρατώ και τις ισορροπίες μου ως γονιός και σύζυγος. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω πάνω σε αυτό. Δεν έχω καμιά μαγική συνταγή αλλά μπορώ να μοιραστώ και να προτείνω κάποια πράγματα που βοήθησαν εμένα προσωπικά. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Προς το τέλος της προηγούμενης σεζόν γύρω στον Μάϊο δηλαδή, η Άντρη η σύντροφός μου, πήρε μια μεγάλη απόφαση. Αφού εδώ και χρόνια είναι άνεργη (κοινωνιολόγος) αποφάσισε μετά από αρκετούς προβληματισμούς να σπουδάσει εξ αποστάσεως την τέχνη του Parent Coaching με την Gloria DeGaetano, τη δημιουργό της ειδικότητας αυτής και ιδρύτρια του ινστιτούτου PCI. Παρόλο που είναι ένα πολύ(!) εντατικό και απαιτητικό πρόγραμμα ενός έτους, αγκαλιάσαμε και υποστηρίξαμε όλη η οικογένεια την απόφασή της. Να μου επιτρέψετε εδώ να μιλήσω λίγο για την Άντρη γιατί έχει σημασία για το κείμενο αυτό.

Η Άντρη είναι ένα πολυτάλαντο άτομο με πολύ αγάπη και ικανότητες στο να δουλεύει με παιδιά και γονείς και να τους βοηθά στην εξέλιξή τους, συναισθηματικά και κοινωνικά. Μή βρίσκοντας επαγγελματικό δρόμο να διοχετεύει τη δημιουργικότητά της στον τομέα του παιδιού και της γονεϊκότητας, βρίσκει με πολύ ενθουσιασμό αυτή την ειδικότητα του parent coaching, που για τα κυπριακά δεδομένα είναι άγνωστη και αποφασίζει να την ακολουθήσει, βασισμένη σε ένα πολύ ισχυρό όραμα! Στη συνέντευξη για την αποδοχή ή απόρριψη της από το πρόγραμμα, η ιδρύτρια του PCI με τους συνεργάτες της την δέχονται παμψηφεί, ανακοινώνοντάς της το την ίδια στιγμή! Ήταν μεγάλη νίκη για την ίδια αλλά και την οικογένειά μας.

Ξεκινώντας το course καταλαβαίνουμε ότι είναι πολύ πιο βαθύ σε νόημα και σκοπό. Πρώτο κεφάλαιο η Προσωπική Μεταμόρφωση! Πορώθηκα και εγώ μαζί της, διαβάζοντας αρκετό από το υλικό που της έδωσαν ενώ παράλληλα παρακολουθούσαμε online σχετικά σεμινάρια. Μπήκαμε έτσι σε ένα νέο κόσμο. Αν και πολλά πράγματα από αυτά τα είχα δουλέψει και στο παρελθόν, τώρα τα βίωνα όλα διαφορετικά γιατί πλέον δεν ήταν μόνο κάτι ατομικό και προσωπικό αλλά είχε προεκτάσεις στα παιδιά και την οικογένειά μας.

Σε αυτό το σημείο λοιπόν άρχισαν πολλά πράγματα να αλλάζουν. Οι επαγγελματικές προτάσεις μου ερχόντουσαν απανωτά, η μια πίσω από την άλλη. Όλες με δύσκολο πρόγραμμα γεμάτο μελέτη και πρόβες που θα διαρκούσαν όλο το καλοκαίρι αλλά και μέχρι τον Οκτώβριο. Συνειδητοποιημένα και συλλογικά με την στήριξη όλης της οικογένειας αποδέκτηκα όλες τις προτάσεις και καταστρώσαμε το σχέδιο υλοποίησης!

Έχουμε την τύχη και τη δυνατότητα τα καλοκαίρια να μετακομίζουμε στην Κακοπετριά στο σπίτι της μητέρας της Άντρης. Οπότε όλο σχεδόν τον Ιούλιο και Αύγουστο πηγαινονερχόμουν Λευκωσία με το υπεραστικό λεωφορείο και να κάνω πρόβες, ενώ τα βράδια μελετούσα τα κομμάτια της επόμενης πρόβας. Ερχόμενοι πίσω στη Λευκωσία τέλος Αυγούστου, οργανώνω το πρόγραμμα διδασκαλίας και αρχές Σεπτεμβρίου αρχίζω τις άλλες πρόβες για το μιούζικαλ που διήρκησαν σχεδόν 2 μήνες.
Τον ίδιο καιρό στο μεταξύ η Άντρη έπρεπε να ξεκινήσει τις πρώτες ώρες coaching (δωρεάν) για σκοπούς εξάσκησης, με πρώτους «πελάτες» φίλους, συγγενείς ή γνωστούς. Πρώτος εθελοντής λοιπόν εγώ! Στην αρχή ήταν λίγο περίεργο η σύντροφός μου να ήταν και η parent coach μου αλλά στην πορεία λόγω και της εξαιρετικής ικανότητας της Άντρης να δουλεύει μεθοδικά και στοχευμένα ξεκίνησε χωρίς να το καταλάβω η δική μου μεταμόρφωση.

Οι συνεδρίες απαιτούσαν και αντίστοιχο homework, που για να είμαι ειλικρινής, λόγω και του υπερφορτωμένου προγράμματός μου, το έκανα αλλά οχι στο βαθμό που θα ήθελα. Στόχος ήταν να επιλύσω κάποια θέματά μου που αφορούσαν την γονεϊκότητα μέσα από μια ολιστική μεταμόρφωση. Οι ασκήσεις με έφεραν αντιμέτωπο με πολλές μπλοκαρισμένες πτυχές τους εαυτού μου και συνειδητοποίησα αλλά και ανακάλυψα απίστευτα πράγματα για μένα.

Οι επαγγελματικές απαιτήσεις ενσωματώθηκαν επίσης μέσα στους στόχους του coaching και έτσι πολλά εμπόδια και δυσκολίες τα ξεπερνούσα χωρίς να το καταλάβω. Με την βοήθεια της Άντρης, ανακάλυψα και εφάρμοσα στραγητικές και τεχνικές που έκαναν τις απαιτήσεις και τα προβλήματα στη δουλειά να φαίνονται πολύ πιο εύκολα και επιλυσιμα. Εκτός αυτών, η επαφή και η επικοινωνία μου με τα παιδιά μου μεγάλωσε και ενισχύθηκε!!

Βλέποντάς πίσω λοιπόν τώρα, συνειδητοποιώ και καταλαβαίνω πόσο καθοριστική ήταν για την επιτυχία όλων αυτών των στόχων και των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων η εμπειρία μου με το parent coaching. Εδώ και ένα εξάμηνο λοιπόν παρόλο που κοιμάμαι καθημερινά 4-5 ώρες, κάνω πρόβες, μελετώ, διδάσκω, φροντίζω τα παιδιά και την οικογένειά μου, εντούτοις καταφέρνω να τα βγάζω πέρα χωρίς να έχω αρρωστήσει ή να φτάσω σε σημείο burn-out. Βέβαια δεν ήταν λίγες οι φορές που έπεφτα ψυχολογικά, αλλά κατάφερνα πολύ σύντομα να σηκώνομαι και να προχωρώ.

Πέρα από την συναισθηματική και πνευματική ενίσχυση που παίρνω από το parent coaching φροντίζω πάντα να τρώω καλά και θρεπτικά όσο γίνεται. Δεν κάνω καμιά συγκεκριμένη διατροφή αλλά από ενισχυτικές τροφές συστήνω: ταχίνι ολικής άλεσης, ρίζα ginger και goji berries και οι Ενεργοί Μικροοργανισμοί(E.M)

Οι τελευταίοι μήνες με δίδαξαν επίσης ότι είμαστε πολύ πιο ικανοί και δυνατοί απ’ ό,τι νομίζουμε. Πολύ σημαντικά στοιχεία και εργαλεία, η φυσική αυτοπειθαρχία, ο μεθοδικός και λειτουργικός προγραμματισμός και η συνέπεια σε παραγωγικές καθημερινές ρουτίνες.

Μερικές από τις πηγές που με εμπνέουν και με κρατούν σε συνεχή εγρήγορση τον τελευταίο καιρό, όσον αφορά στην προσωπική ανάπτυξη, στις οργανωτικές δεξιότητες και στη δημιουργικότητα/παραγωγικότητα, είναι οι ακόλουθες ιστοσελίδες:
https://zenhabits.net/
https://www.benjaminhardy.com/articles/
https://trackingwonder.com/
https://jamesclear.com/
https://austinkleon.com/

Σχετικές με music coaching:
https://www.musiciansway.com/
https://savvymusicianacademy.com

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ..

Posted on Updated on

kv[1]

 

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου για το Μοντέρνο Πιάνο θα ήθελα να προσθέσω μια ευχάριστη εκπαιδευτική εμπειρία.

 

Προχθές είχα το πρώτο μάθημα με μια καινούρια μαθήτρια γύρω στα 13, η οποία εγκατέλειψε το κλασικό πιάνο(Grade 2-3) γιατί δεν την εκφράζει όπως μου είπε το κλασικό και θα ήθελε να παίζει τραγούδια και μουσικές που της αρέσουν και γενικά να ασχοληθεί με τα σύγχρονα είδη μουσικής. Μιλώντας μου εν τω μεταξύ, τα μάτια της έλαμπαν από ενθουσιασμό και ένιωθε κανείς την ανάγκη της να παίξει αυτά που αγαπά, να ξεχειλίζει μέσα από τα λόγια και την έκφρασή της.

 

Της εξήγησα με απλό και κατανοητό τρόπο τι ακριβώς είναι το Μοντέρνο Πιάνο και ήταν απίστευτο πόσο άμεσα και βαθιά φαινόταν να κατανοεί αυτά που της ανέλυα. Αφού ήμουν σίγουρος πως όλα όσα είπα ήταν πλήρως κατανοητά προχωρήσαμε στο πρακτικό κομμάτι του μαθήματος.

 

Η αντίληψή της για τις συγχορδίες ήταν πολύ ανεπτυγμένη και μέσα σε μερικά λεπτά όχι μόνο έπαιξε κάθε συγχορδία που της ζήτησα αλλά μπορούσε να παίξει και όλες τις αναστροφές! Εκπλάγηκα από την ευχέρειά της και προχωρήσαμε σε ένα τραγούδι για να κάνουμε εφαρμογή. Διάλεξε ένα αγαπημένο τραγούδι της των ABBA από ένα βιβλίο που είχε φέρει μαζί της και αρχίσαμε. Σε μερικά λεπτά είχε παίξει αλάνθαστα όλες τις συγχορδίες του κομματιού με το δεξί χέρι! Προσθέσαμε και αριστερό χέρι αρχικά με root και οκτάβα και στη συνέχεια με προσθήκη της 5ης (1-5-8). Το έπαιξε με απόλυτη ακρίβεια αλλά και μια προοδευτική εξοικείωση.

 

Έμειναν 10 ακόμη λεπτά. Σκεφτόμουν.. να τολμήσω να της ζητήσω να παίξει τις συγχορδίες με voice-leading ή θα την μπερδέψω πολύ; Λέω ας το δοκιμάσουμε και βλέπουμε. Της εξηγώ λοιπόν πως να συνδέει τη μια συγχορδία με την άλλη στο δεξί χέρι, χρησιμοποιώντας τις αναστροφές, ώστε να τις εκτελεί με την ελάχιστη κίνηση του χεριού και voila! Κάνει όλες τις συνδέσεις με τέτοια φυσικότητα που δεν πίστευε κανείς ότι πρώτη φορά το κάνει.

 

Ε λοιπόν αυτό το παιδί καταλαβαίνεις ότι αυτό πρέπει να κάνει, Μοντέρνο Πιάνο. Δεν είναι ότι απλά σνόμπαρε το κλασικό. Η ανάγκη της να εκφραστεί μέσα από αυτά που ακούει και αγαπά την έβαλε στο σωστό γι’ αυτήν κανάλι(groove). Πάντα μιλώ και υποστηρίζω την δύναμη της Αυτορρύθμισης και της Αυτό-κατευθυνόμενης Μάθησης και ιδού ένα πραγματικό, ζωντανό παράδειγμα!!!

 

Aξίζει να αναφέρω ότι ο πατέρας της, ερασιτέχνης μουσικός και αυτός, φαίνεται να είναι εξαιρετικά υποστηρικτικός επιβεβαιώνοντας έτσι την άποψή μου ότι οι γονείς και το περιβάλλον του παιδιού είναι οι κολώνες της επιτυχίας.

 

Όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, λέει το γνωμικό, ο δάσκαλος εμφανίζεται. Εγώ το παραφράζω και λέω όταν η Αυτορρύθμιση λειτουργεί αβίαστα, ο μαθητής είναι έτοιμος!!! 🙂

 

Καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους εύχομαι!!!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟ ΠΙΑΝΟ

Posted on Updated on

stage-pianos2[1]

Επειδή τελευταία ακούω και βλέπω διάφορα περί Μοντέρνου Πιάνου θεωρώ ωφέλιμο να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα για να καταλάβουν και οι γονείς και οι ενδιαφερόμενοι σπουδαστές αλλά και οι δάσκαλοι που θέλουν να διδάξουν το συγκεκριμένο αντικείμενο, τι είναι πραγματικά το Μοντέρνο Πιάνο.

Μοντέρνο ή Συγχρονο πιάνο, καταρχήν, δεν σημαίνει παίρνουμε παρτιτούρες με σύγχρονα κομμάτια και τραγούδια και βάζουμε τους μαθητές να τα παίζουν νότα προς νότα. Αυτό δεν διαφέρει από το κλασικό πιάνο. Μπορεί να δίνει την εντύπωση του μοντέρνου αλλά ΔΕΝ είναι. Αυτό μπορεί να γίνει ως μια εναλλακτική περίπτωση για ρεπερτόριο, χαλάρωση μετά από εξεταστική περίοδο ή όποτε κρίνει ο δάσκαλος ότι ο μαθητής χρειάζεται κάτι τέτοιο.

Ένα πραγματικό πρόγραμμα Μοντέρνου Πιάνου περιέχει τα πιο κάτω βασικά μέρη, τα οποία ο μαθητής καλείται να εκτελεί πρακτικά, χωρίς αναλυτική παρτιτούρα:

• Γνώση και εκτέλεση συγχορδιών (τουλάχιστον μέχρι τετράφωνες) με σύμβολα όπως C, G, Am, Dmaj7, Bb7 κλπ, σε όλες τις αναστροφές.

• Στήσιμο συγχορδιών (voicing) στα δύο χέρια και καλός χειρισμός του μπάσου στο αριστερό χέρι.

• Κίνηση των φωνών από τη μια συγχορδία στην άλλη (Voice-leading).

• Άριστη γνώση των τονικοτήτων και των συγχορδιών που περιέχονται σε αυτές.

• Εκτέλεση κλιμάκων πέρα από τις μέιζονες-ελάσσονες. Π.χ πεντατονικές, blue scales, modes.

• Εκτέλεση στυλιστικών ρυθμικών σχημάτων με μπάσο και συγχορδία και εφαρμογές σε αντίστοιχα τραγούδια ως συνοδεία ( ρεπερτόριο από rocκ, funk, blues, latin, soul, αλλά και ελληνικούς και παραδοσιακούς ρυθμούς)

• Ικανότητα εκτέλεσης ρυθμικού οδηγού με σύμβολα συγχορδιών

• Ακουστική αναγνώριση βασικών συγχορδιακών σειρών

• Ανάπτυξη δεξιοτήτων μεταγραφής μουσικού κομματιού με το αυτί.

• Μελωδικός αυτοσχεδιασμός σε απλές φόρμες και συγχορδιακές σειρές όπως 12-μετρο blues , turnarounds (I-VI-IV-V)

• Δεξιότητες σύνθεσης και εναρμόνισης.

• Ανάπτυξη ενορχηστρωτικής αντίληψης – ο ρόλος του κάθε οργάνου σε μια μπάντα (ντραμς, μπάσο, κιθάρα, πιάνο/synth)

Τα πιο πάνω θεωρώ ότι πρέπει να περιέχονται σε κάθε σοβαρό πρόγραμμα Μοντέρνου Πιάνου μαζί με την τεχνική που μπορεί να είναι ένα βασικό πρόγραμμα κλασικού πιάνου εμπλουτισμένο με σπουδές και ασκήσεις από τον χώρο της τζαζ, όπως αυτές των Oscar PetersonChick Corea  αλλά και διασκευές ελληνικού ρεπερτορίου όπως την εξαίρετική δουλειά του Τάκη Φαραζή πάνω σε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι.

Το Μοντέρνο Πιάνο σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως κάτι πιο «χαλαρό» και «εναλλακτικό» γιατί έτσι δεν μπορεί να αποκτήσει εκπαιδευτική υπόσταση και αυτόματα υποτιμάται δημιουργώντας ασάφειες και διαστρεβλώσεις.

Επίσης πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι το Μοντέρνο Πιάνο δεν σημαίνει πρόγραμμα Τζαζ Πιάνου. Το Τζαζ Πιάνο είναι ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα και το Μοντέρνο Πιάνο μπορεί να αποτελέσει μια ισχυρή εισαγωγή σε αυτό.

Ελπίζω να ξεκαθαρίστηκαν λίγο τα πράγματα. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ερώτηση, διευκρίνιση ή να συζητήσουμε κάποια διαφωνία.

Όσοι από σας ενδιαφέρεστε για μαθήματα Μοντέρνου Πιάνου μαζί μου, επικοινωνήστε εδώ ή τηλεφωνικώς στο 99654164.

Καλό καλοκαίρι!