PIANO

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ..

Posted on Updated on

kv[1]

 

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου για το Μοντέρνο Πιάνο θα ήθελα να προσθέσω μια ευχάριστη εκπαιδευτική εμπειρία.

 

Προχθές είχα το πρώτο μάθημα με μια καινούρια μαθήτρια γύρω στα 13, η οποία εγκατέλειψε το κλασικό πιάνο(Grade 2-3) γιατί δεν την εκφράζει όπως μου είπε το κλασικό και θα ήθελε να παίζει τραγούδια και μουσικές που της αρέσουν και γενικά να ασχοληθεί με τα σύγχρονα είδη μουσικής. Μιλώντας μου εν τω μεταξύ, τα μάτια της έλαμπαν από ενθουσιασμό και ένιωθε κανείς την ανάγκη της να παίξει αυτά που αγαπά, να ξεχειλίζει μέσα από τα λόγια και την έκφρασή της.

 

Της εξήγησα με απλό και κατανοητό τρόπο τι ακριβώς είναι το Μοντέρνο Πιάνο και ήταν απίστευτο πόσο άμεσα και βαθιά φαινόταν να κατανοεί αυτά που της ανέλυα. Αφού ήμουν σίγουρος πως όλα όσα είπα ήταν πλήρως κατανοητά προχωρήσαμε στο πρακτικό κομμάτι του μαθήματος.

 

Η αντίληψή της για τις συγχορδίες ήταν πολύ ανεπτυγμένη και μέσα σε μερικά λεπτά όχι μόνο έπαιξε κάθε συγχορδία που της ζήτησα αλλά μπορούσε να παίξει και όλες τις αναστροφές! Εκπλάγηκα από την ευχέρειά της και προχωρήσαμε σε ένα τραγούδι για να κάνουμε εφαρμογή. Διάλεξε ένα αγαπημένο τραγούδι της των ABBA από ένα βιβλίο που είχε φέρει μαζί της και αρχίσαμε. Σε μερικά λεπτά είχε παίξει αλάνθαστα όλες τις συγχορδίες του κομματιού με το δεξί χέρι! Προσθέσαμε και αριστερό χέρι αρχικά με root και οκτάβα και στη συνέχεια με προσθήκη της 5ης (1-5-8). Το έπαιξε με απόλυτη ακρίβεια αλλά και μια προοδευτική εξοικείωση.

 

Έμειναν 10 ακόμη λεπτά. Σκεφτόμουν.. να τολμήσω να της ζητήσω να παίξει τις συγχορδίες με voice-leading ή θα την μπερδέψω πολύ; Λέω ας το δοκιμάσουμε και βλέπουμε. Της εξηγώ λοιπόν πως να συνδέει τη μια συγχορδία με την άλλη στο δεξί χέρι, χρησιμοποιώντας τις αναστροφές, ώστε να τις εκτελεί με την ελάχιστη κίνηση του χεριού και voila! Κάνει όλες τις συνδέσεις με τέτοια φυσικότητα που δεν πίστευε κανείς ότι πρώτη φορά το κάνει.

 

Ε λοιπόν αυτό το παιδί καταλαβαίνεις ότι αυτό πρέπει να κάνει, Μοντέρνο Πιάνο. Δεν είναι ότι απλά σνόμπαρε το κλασικό. Η ανάγκη της να εκφραστεί μέσα από αυτά που ακούει και αγαπά την έβαλε στο σωστό γι’ αυτήν κανάλι(groove). Πάντα μιλώ και υποστηρίζω την δύναμη της Αυτορρύθμισης και της Αυτό-κατευθυνόμενης Μάθησης και ιδού ένα πραγματικό, ζωντανό παράδειγμα!!!

 

Aξίζει να αναφέρω ότι ο πατέρας της, ερασιτέχνης μουσικός και αυτός, φαίνεται να είναι εξαιρετικά υποστηρικτικός επιβεβαιώνοντας έτσι την άποψή μου ότι οι γονείς και το περιβάλλον του παιδιού είναι οι κολώνες της επιτυχίας.

 

Όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, λέει το γνωμικό, ο δάσκαλος εμφανίζεται. Εγώ το παραφράζω και λέω όταν η Αυτορρύθμιση λειτουργεί αβίαστα, ο μαθητής είναι έτοιμος!!! 🙂

 

Καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους εύχομαι!!!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟ ΠΙΑΝΟ

Posted on Updated on

stage-pianos2[1]

Επειδή τελευταία ακούω και βλέπω διάφορα περί Μοντέρνου Πιάνου θεωρώ ωφέλιμο να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα για να καταλάβουν και οι γονείς και οι ενδιαφερόμενοι σπουδαστές αλλά και οι δάσκαλοι που θέλουν να διδάξουν το συγκεκριμένο αντικείμενο, τι είναι πραγματικά το Μοντέρνο Πιάνο.

Μοντέρνο ή Συγχρονο πιάνο, καταρχήν, δεν σημαίνει παίρνουμε παρτιτούρες με σύγχρονα κομμάτια και τραγούδια και βάζουμε τους μαθητές να τα παίζουν νότα προς νότα. Αυτό δεν διαφέρει από το κλασικό πιάνο. Μπορεί να δίνει την εντύπωση του μοντέρνου αλλά ΔΕΝ είναι. Αυτό μπορεί να γίνει ως μια εναλλακτική περίπτωση για ρεπερτόριο, χαλάρωση μετά από εξεταστική περίοδο ή όποτε κρίνει ο δάσκαλος ότι ο μαθητής χρειάζεται κάτι τέτοιο.

Ένα πραγματικό πρόγραμμα Μοντέρνου Πιάνου περιέχει τα πιο κάτω βασικά μέρη, τα οποία ο μαθητής καλείται να εκτελεί πρακτικά, χωρίς αναλυτική παρτιτούρα:

• Γνώση και εκτέλεση συγχορδιών (τουλάχιστον μέχρι τετράφωνες) με σύμβολα όπως C, G, Am, Dmaj7, Bb7 κλπ, σε όλες τις αναστροφές.

• Στήσιμο συγχορδιών (voicing) στα δύο χέρια και καλός χειρισμός του μπάσου στο αριστερό χέρι.

• Κίνηση των φωνών από τη μια συγχορδία στην άλλη (Voice-leading).

• Άριστη γνώση των τονικοτήτων και των συγχορδιών που περιέχονται σε αυτές.

• Εκτέλεση κλιμάκων πέρα από τις μέιζονες-ελάσσονες. Π.χ πεντατονικές, blue scales, modes.

• Εκτέλεση στυλιστικών ρυθμικών σχημάτων με μπάσο και συγχορδία και εφαρμογές σε αντίστοιχα τραγούδια ως συνοδεία ( ρεπερτόριο από rocκ, funk, blues, latin, soul, αλλά και ελληνικούς και παραδοσιακούς ρυθμούς)

• Ικανότητα εκτέλεσης ρυθμικού οδηγού με σύμβολα συγχορδιών

• Ακουστική αναγνώριση βασικών συγχορδιακών σειρών

• Ανάπτυξη δεξιοτήτων μεταγραφής μουσικού κομματιού με το αυτί.

• Μελωδικός αυτοσχεδιασμός σε απλές φόρμες και συγχορδιακές σειρές όπως 12-μετρο blues , turnarounds (I-VI-IV-V)

• Δεξιότητες σύνθεσης και εναρμόνισης.

• Ανάπτυξη ενορχηστρωτικής αντίληψης – ο ρόλος του κάθε οργάνου σε μια μπάντα (ντραμς, μπάσο, κιθάρα, πιάνο/synth)

Τα πιο πάνω θεωρώ ότι πρέπει να περιέχονται σε κάθε σοβαρό πρόγραμμα Μοντέρνου Πιάνου μαζί με την τεχνική που μπορεί να είναι ένα βασικό πρόγραμμα κλασικού πιάνου εμπλουτισμένο με σπουδές και ασκήσεις από τον χώρο της τζαζ, όπως αυτές των Oscar PetersonChick Corea  αλλά και διασκευές ελληνικού ρεπερτορίου όπως την εξαίρετική δουλειά του Τάκη Φαραζή πάνω σε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι.

Το Μοντέρνο Πιάνο σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως κάτι πιο «χαλαρό» και «εναλλακτικό» γιατί έτσι δεν μπορεί να αποκτήσει εκπαιδευτική υπόσταση και αυτόματα υποτιμάται δημιουργώντας ασάφειες και διαστρεβλώσεις.

Επίσης πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι το Μοντέρνο Πιάνο δεν σημαίνει πρόγραμμα Τζαζ Πιάνου. Το Τζαζ Πιάνο είναι ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα και το Μοντέρνο Πιάνο μπορεί να αποτελέσει μια ισχυρή εισαγωγή σε αυτό.

Ελπίζω να ξεκαθαρίστηκαν λίγο τα πράγματα. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ερώτηση, διευκρίνιση ή να συζητήσουμε κάποια διαφωνία.

Όσοι από σας ενδιαφέρεστε για μαθήματα Μοντέρνου Πιάνου μαζί μου, επικοινωνήστε εδώ ή τηλεφωνικώς στο 99654164.

Καλό καλοκαίρι!

 

 

ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ – ΜΕΡΟΣ A: Από την Disco στο Ωδείο

Posted on Updated on

Είναι μέσα της δεκαετίας του ’80. Παίρνω το πρώτο μου αρμόνιο, ένα μίνι Casio αν θυμάμαι καλά. Ήταν της μόδας στο σχολείο(δημοτικό) τότε, οι μαθητές αντί μελόντικας ή αυλού, να παίρνουν αυτά τα μικροσκοπικά αρμόνια.

hqdefault[10]

Παίζαμε θυμάμαι σε μια σχολική γιορτή και δεν θα ξεχάσω το συναίσθημα που ένιωσα όταν συνειδητοποίησα ότι τα δάκτυλά μου κινόντουσαν αυθόρμητα, σχεδόν αντανακλαστικά, παίζοντας την μελωδία του τραγουδιού, που τόσες μέρες πριν μελετούσα καθημερινά και ασταμάτητα. Νομίζω ότι χαμογελούσα και είχα μια αίσθηση ευφορίας γι’ αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία-αίσθηση. Έμοιαζε σαν την πρώτη φορά που βιώνει κάποιος τον οργασμό. Εκείνη η στιγμή χαράκτηκε στο υποσυνείδητό μου και αποτέλεσε πιστεύω τον θεμέλιο λίθο στην απόφασή μου να γίνω μουσικός.

Ένα-δυο χρόνια αργότερα πήρα το δεύτερο μου αρμόνιο 4 οκτάβων, κανονικό αυτή τη φορά όχι μίνι, και άρχισε η δεύτερη φάση των πειραματισμών μου. Ανυπομονούσα να σχολάσω από το σχολείο, τέλειωνα αμέσως τα μαθήματά μου για να αρχίσω να «βγάζω» μελωδίες από τα αγαπημένα μου τραγούδια και μουσικές – Axel F, Call me, Chariots of Fire, Don’t go, Don’t leave me this way, Smalltown boy, It’s a sin – είναι μερικά που μπορώ τώρα να θυμηθώ μεταξύ δεκάδων άλλων. Καταλαβαίνετε.. 80’s η εποχή των synth και της κασέτας! Play, stop, rewind, play, stop, rewind μέχρι που στις πολλές φορές μπλεκόταν η ταινία.. Φτου!! Ευτυχώς, ήμουν και τυχερός, αφού τα μεγαλύτερα μου αδέλφια ήταν dj(disc-jokey) και μου προμήθευαν ό,τι χρειαζόμουν!
Σιγά-σιγά άρχισα καταλαβαίνω ότι το πράγμα σοβαρεύει. Έπρεπε να αρχίσω να βάζω και αριστερό χέρι! Και τι κάνω τώρα; Και αρχίζει η έρευνα..

Πρώτη θέση λοιπόν σε γάμους και χοροσπερίδες, όσο πιο κοντά γίνεται στον αρμονίστα, πληροφορίες από διάφορες πηγές, καρφωμένο βλέμμα στους κιμπορντίνστες την ώρα του ‘Top of the Pops’. Κάποιες πληροφορίες μιλούσαν για ακόρντα, συγχορδίες, άλλες μιλούσαν για κάποια αρμονία. Τι είναι αυτά; Και πως τα παίζει όλα αυτά το αριστερό; Λίγο αργότερα κατάλαβα ότι πρόκειται για το ίδιο πράγμα κι έτσι ανακουφίστηκα κάπως..

Ενώ ψαχνόμουν ήρθε η πρώτη πρόταση! Να συμμετάσχω σε μια τοπική χριστουγεννιάτικη εκδήλωση με άλλους ερασιτέχνες μουσικούς, ενήλικες κατ’ ακρίβεια, που έψαχναν για αρμονίστα. Κατουρημένος απ’ την χαρά μου τους συνάντησα και μου έδωσαν τα κομμάτια. Στις πρόβες ήταν πολύ υπομονετικοί και μου έδειξαν επιτέλους τι είναι αυτές οι συγχορδίες και πως παίζονταν! Αποκάλυψη!!!

Στρώθηκα στη δουλειά. Μετά πολλές προσπάθειες κατάφερα να συνδυάσω μελωδία και συγχορδίες, αν και στην συγκεκριμένη εκδήλωση δεν ήμουν έτοιμος να παίξω και με τα δύο χέρια και έπαιξα έτσι μόνο με το δεξί. Η συνεργασία μου με τους μουσικούς αυτούς συνεχίστηκε και έπαιξα και σε άλλες εκδηλώσεις μαζί τους αποκτώντας σημαντικές εμπειρίες και γνώσεις.

Οι πειραματισμοί μου συνεχίστηκαν. Παίξιμο με το αυτί, ώρες ολόκληρες να βγάζω μελωδίες, να προσπαθώ να καταλάβω τις συγχορδίες, δοκιμές, αποτυχίες, κανονική «πάλη» με τους ήχους, αλλά πάντα μέσα από τον ενθουσιασμό και την απόλαυση. Άρχισα να εμπλέκω και το ρόλο του μπάσου σιγά σιγά. Νέοι δρόμοι άρχισαν να διαφαίνονται ώσπου..

Ξαφνικά μια ξαδέλφή μου που πήγαινε σε ωδείο και ήταν προχωρημένη στο πιάνο, πρότεινε να πάω να γραφτώ σε κάποιο ωδείο για να αρχίσω κανονικά μαθήματα. Οι γονείς μου συμφώνησαν και μου είπαν αφού φαίνεται να σου αρέσει και έχεις ταλέντο γιατί όχι;

Ήταν κεραυνός εν αιθρία! Τι εννοείτε; Να πάω σε ωδείο; Μα να παίζω εγώ κλασική μουσική; Ούτε που να το σκέφτεστε! Τελικά για καλή μου τύχη συμβιβάστηκα να αρχίσω μαθήματα αρμονίου με κάποιο δάσκαλο που διέμενε σε κοντινό χωριό. Κι έτσι έγινε η πρώτη αρχή στην κλασική πλευρά της μουσικής μάθησης.

Ο κύριος Γιώργος ήταν ένας καλός άνθρωπος αλλά πολύ αυστηρός δάσκαλος σε σημείο που πολλές φορές τον φοβόμουν. Στα πρώτα μαθήματα όταν κατάλαβε ότι παίζω με το αυτί περισσότερο παρά από την παρτιτούρα, μου απαγόρευσε να βγάζω τραγούδια με το αυτί στο σπίτι για να μπορέσω να μάθω να διαβάζω μουσική. Παρόλο που έδειξα θετικός στην πρόταση/εντολή του εντούτοις ποτέ δεν τον υπάκουσα σε αυτό και συνέχιζα παράλληλα με την ύλη να δουλεύω με το αυτί αυτά που με ενδιέφεραν.

Ενώ άρχισα να εξοικειώνομαι με τα δύο χέρια να παίζουν ταυτόχρονα, παράλληλα ο μεγάλος μου αδελφός που ήταν ο μέντοράς μου στην ξένη μουσική, με εισήγαγε σε ένα συγκρότημα που αποτέλεσε κομβικό σημείο θα έλεγα στη μουσική αλλά και καλλιτεχνική μου ανάπτυξη και πρόοδο – τους Doors!

Το χαρακτηριστικό της μπάντας αυτής ότι δεν είχε μπασίστα και όλες τις μπασογραμμές τις έπαιζε ο κιμπορντίστας ήταν αποκάλυψη!! Ο Ray Manzarek είχε γίνει ίνδαλμα και έμπνευσή μου! Από την άλλη, η μορφή του Jim Morrison, o ροκ ποιητής, ο επαναστάτης τραγουδιστής, συνόδευε την εφηβική μου επαναστατικότητα, εμποτίζοντας την εσωτερικότητα μου με ένα θετικό διανοουμενισμό μέσα από την αγάπη για τα βιβλία και τη γνώση. Από τον Morrison έμαθα τον William Blake τον άγγλο ανατρεπτικό ποιητή που υπήρξε και αυτός σταθμός στην αντίληψή μου, προσωπική, κοινωνική αλλά και καλλιτεχνική.
Η δίψα για μουσικές εμπειρίες με έκανε να θέλω να συμμετέχω περισσότερο σε μουσικά σχήματα δυστυχώς ή ευτυχώς όμως όχι ακόμη σε σχήματα των μουσικών μου επιθυμιών κι έτσι αρκέστηκα σε μικρά σχήματα για τοπικές πολιτικές εκδηλώσεις (Jesus!!) και ορχήστρες γάμων.

Η πρόοδος στα μαθήματά μου συνέχισε πολύ θετικά και από το αρμόνιο με προτροπή του δάσκαλού μου αγόρασα το πρώτο μου πιάνο, και ο ίδιος αφού δεν ήταν πιανίστας με έγραψε στο ωδείο που συνεργαζόταν για να αρχίσω κανονικά μαθήματα πιάνου.

Δύο χρόνια λοιπόν πριν τελειώσω το Λύκειο και πριν αρχίσει η στρατιωτική μου θητεία αρχίζει η δεύτερη φάση της κλασικής μου παιδείας. Με ανέλαβε η κ. Βάντα, μια πολύ συμπαθητική κυρία και πολύ καλή δασκάλα.

Ξεκινώντας να μελετώ πιάνο κατάλαβα ότι τελικά η κλασική μουσική έχει ένα τεράστιο βάθος και αισθάνθηκα ότι θα με πάρει σε άλλο επίπεδο, τόσο τεχνικό όσο και καλλιτεχνικό. Κάτι άρχισε να ωριμάζει λοιπόν μέσα μου. Έκεί που δεν ήθελα να ακούσω για κλασική μουσική τώρα απολαμβάνω να παίζω Bach, Mozart, Beethoven κ.α. H δίνη αυτή της κλασικής μάθησης, με έπαιρνε ολοένα και πιο βαθιά: πιάνο, θεωρία, αρμονία, σολφέζ, μελέτη, μελέτη, μελέτη..

Οι εξετάσεις εκεί επίσης ήταν μια απόλαυση. Ο κύριος Αρβανιτάκης δεν σε εξέταζε απλά. Σου έκανε πάντα ένα μίνι master-class! Έφευγες από τις εξετάσεις με ένα πολύ όμορφο συναίσθημα και με όρεξη να πας σπίτι να δουλέψεις περισσότερο. Ταυτόχρονα είχα και τις πρώτες μου συμμετοχές στις καλοκαιρινές ωδειακές συναυλίες που ήταν και αυτές πολύ σημαντικές εμπειρίες.

Εκείνο τον καιρό γνωρίζοντας τον λίγο χρόνο που απομένει μέχρι το στρατό κτυπούσα καθημερινά πεντάωρα μελέτης! Όλοι ανησυχούσαν ότι θα «παλαβώσω» αλλά εγώ έπαιρνα τόση ικανοποίηση από την μελέτη που δεν σταματούσα με τίποτα! Βέβαια στερούμουν πολλά πράγματα αλλά το αντάλλαγμα ήταν σημαντικό και κατάλαβα από πολύ νωρίς ευτυχώς ότι αν δεν κοπιάσεις τίποτα ουσιαστικό δεν πετυχαίνεις.

Κατάφερα να μπω στη Μέση Σχολή του πιάνου στο τσακ πριν καταταγώ στο στρατό. Είναι Ιούνιος του 1992. Τον επόμενο μήνα βάζω το χακί. Σοκ και εκπλήξεις με περιμένουν..

(συνεχίζεται)

 

JAZZ VOICINGS

Posted on Updated on

Του Χρήστου Πεχλιβάνη

Πιανιστικά jazz voicings που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και
στην ενορχήστρωση εγχόρδων ή πνευστών

Θα σας απασχολήσω με δύο είδη voicings – αυτά που περιέχουν τη ρίζα (root) στο μπάσο και αυτά που δεν την περιέχουν. Αυτά τα voicings μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στην ενορχήστρωση επίσης αν κάθε ένας φθόγγος-φωνή του voicing θεωρηθεί και ένα όργανο, είτε έγχορδο είτε πνευστό. Αφού αφομοιώσετε τις τεχνικές κατασκευής τους, στη συνέχεια μπορείτε να πειραματιστείτε με ένα synth ή ένα πρόγραμμα ενορχήστρωσης στο PC.

α) Voicings with root as bass note

Για αυτές τις διατάξεις θα χρησιμοποιήσουμε την τεχνική που προτείνει ο Jimmy Amadie στο βιβλίο του “ Harmonic Foundation for Jazz & Popular Music”. O Amadie προτείνει λοιπόν ένα πολύ πρακτικό τρόπο στησίματος του voicing – δύο φωνές στο κλειδί του φα (αριστερό χέρι) και τρεις φωνές στο κλειδί του Σολ (δεξί χέρι). Θέτει ως bass voicing στο αριστερό χέρι τη ρίζα μαζί με ένα από τους φθόγγους 3(10), 5, 6, 7 και στο δεξί ένα ή δύο συγχορδιακούς φθόγγους που δεν επιλέχθηκαν στο αριστερό μαζί με μια ή δύο από τις αποδεκτές προεκτάσεις της συγχορδίας. Δηλαδή αν έχω την Cmaj7 , μπορώ να επιλέξω την ακόλουθη διάταξη:

Δεξί χέρι: E – A – D ( 3 – 6=13 – 9)
Αριστερό χέρι: C – B (1 – 7)

Μια άλλη διάταξη μπορεί επίσης να είναι:

Δ. Χ: F# – A – D (#11 – 6=13 – 9 )

 

Α. Χ: C – E (1 – 3 ‘or ‘=10)

Είναι σημαντικό το voicing να κτίζεται από κάτω προς τα πάνω. Επίσης να αποφεύγεται το χάσμα που ξεπερνά το διάστημα 7ης μεταξύ των φωνών (μετρώντας από κάτω προς τα πάνω) 2 – 3 και 3- 5. Για καλύτερο και πιο σύγχρονο ήχο οι φωνές μετά την ρίζα να σχηματίζουν όσο γίνεται διαστήματα τετάρτης μεταξύ τους. Αυτό κάνει τον ήχο να γίνεται πιο quartal (όπως το στυλ Corea, Jarrett κλπ). Προσοχή χρειάζεται στα dominant chords (V7) ώστε να μην παραλείπονται οι νότες που σχηματίζουν το τρίτονο δηλαδή την 3 και b7, ενώ πρέπει αν υπάρχει αλλοιωμένος συγχορδιακός φθόγγος δοσμένος πρέπει να μπαίνει οπωσδήποτε, όπως στην περίπτωση b5 ή #5.

b) Voicings without root on bass

Η τεχνική αυτή βασίζεται στο βιβλίο του Frank Mantooth, “Voicings for jazz keyboard”. Είναι πεντάφωνες και πάλι διατάξεις που βασίζονται σε quartal ήχο, δηλαδή το voicing τοποθετεί τους φθόγγους του κυρίως με βάση τα διαστήματα 4ης , ενώ στο μπάσο δεν χρησιμοποιείται η ρίζα. (εφόσον θα ακουστεί από τον μπασίστα). Η διαδικασία τώρα σε αντίθεση με την προηγούμενη τεχνική, αρχίζει από πάνω προς τα κάτω ώστε να επιτευχθεί πιο εύκολα και σίγουρα η quartal διάταξη.

– Για major chords κτίζουμε το voicing, αρχίζοντας από πάνω με την ρίζα ή την 5η και κατεβαίνουμε διαστήματα τετάρτης.
Cmaj7 :

α) E  A  D  G  C
β) B  E  A  D  G

– Για minor chords αρχίζουμε με την τρίτη:
Cm7:

G  C  F  Bb  Eb

– Για dominant chords αρχίζουμε όπως και στα major αλλά λόγω του τριτόνου σπάζουμε την τεταρτιακή μορφή βάζοντας ένα διάστημα τρίτης όταν αρχίζουμε με την τονική.

C7 :

α) E  Bb  D  G  C
β) Bb  E  A  D  G

Αρκετές φορές κάποιες διατάξεις είναι κοινές, ταιριάζουν δηλαδή σε περισσότερες από μια συγχορδίες. Π.χ αν πάρουμε τη διάταξη
E  A  D  G  C μπορεί να ταιριάξει στην Cmaj7 [3 – 6 – 9 – 5 -1] στην Αm7[5 – 1 – 11 – b7 – b3] , καθώς και στην Fmaj7 [7 – 3 – 6 – 9 – 5]. Αυτά τα voicings ο Mantooth τα ονομάζει Generic.

– Άλλα ενδιαφέροντα dominant voicings
Στα dominant chords o Mantooth προτείνει μια τεχνική που μας δίνει εκπληκτικούς τζαζ ήχους. Τοποθετεί πάντα στο αριστερό χέρι το τρίτονο της dominant ενώ στο δεξί διαλέγει και παίζει μια τρίφωνη συγχορδία που οι νότες της συμπίπτουν με προεκτάσεις και συγχορδιακούς φθόγγους της δεσπόζουσας μας. Δηλαδή αν έχω την G7 παίζω στο αριστερό το τρίτονο B-F(or F-B) και από πάνω στο δεξί την τρίφωνη Ε συγχορδία που μου δίνει τις νότες Ε – G# – B όπου για την G7 είναι οι φθόγγοι E=13, G#(Ab)=b9 και Β=chord-tone 3. Ή μπορώ πάνω από το τρίτονο να παίξω τη συγχορδία Βb όπου θα μου δώσει τις νότες Bb(A#)=#9 , D=5 , F=b7. Ή ακόμη την τρίφωνη Eb που μου δίνει τις νότες Eb=b13, G=1, Βb=#9.

Το ηχητικό αποτέλεσμα είναι πολύ ελκυστικό και πολύ jazzy!!

Καλή μελέτη!!